متاورس مفهومی از یک دنیای دیجیتال سه بعدیست که در آن میتوانید با استفاده از آواتارهای خود به کشف فضاهای مجازی بپردازید. شما با اتکا به فناوری های استفاده شده در متاورس قادرید بازی کنید، به خرید رفته، با دوستانتان در یک کافیشاپ مجازی معاشرت کنید، با همکارانتان در یک دفتر مجازی کار کنید و بسیاری چیزهای دیگر. امروزه برخی غولهای حوزه فناوری مانند متا (فیسبوک سابق)، مایکروسافت و انویدیا شروع به ایجاد نسخههای متاورس خود کردهاند. با این حال متاورس مفهومی نسبتاً جدید است و اکثر قابلیتهای آن کماکان در دست توسعه قرار دارد. بدون شک فناوریهای زیادی در خلق یک تجربه فراگیر از دنیای متاورس دخیل هستند. این فناوریها شامل بلاکچین، واقعیت افزوده (AR)، واقعیت مجازی (VR)، بازسازی سه بعدی، هوش مصنوعی (AI)، اینترنت اشیا (IoT) و غیره هستند.
ایده اولیه متاورس توسط نویسندهای به نام نیل استفنسون (Neal Stephenson) در سال ۱۹۹۲ شکل گرفت. رمان علمی تخیلی او به نام «تصادف برفی»، یک دنیای آنلاین را به تصویر میکشید که در آن مردم میتوانستند از آواتارهای دیجیتال برای کشف و رهایی از دنیای واقعی استفاده کنند. دههها بعد، شرکتهای بزرگ فناوری شروع به ساختن نسخههای اختصاصی خود از متاورس کردند. اما به راستی متاورس چیست و چرا شرکت های بزرگ فناوری به این حوزه نزدیک میشوند؟
متاورس مفهومی از دنیای دیجیتال سه بعدی آنلاین با زمینها و اشیاء مجازی است. دنیایی را تصور کنید که در آن میتوانید از راه دور کار کنید، از موزههای مجازی دیدن کنید، جدیدترین آثار هنری را ببینید و در یک کنسرت مجازی شرکت کنید. اگرچه پیش از این بازیهایی مانند اکسی اینفینیتی، سندباکس و دیسنترالند جنبههای خاصی از متاورس را در خود ادغام کردهاند؛ اما با این حال، متاورس هنوز در حال ابتدای مسیر توسعه خود گام بر میدارد.
با توجه به روند توسعه این ایده جذاب، انتظار میرود متاورس چیزی فراتر از بازیهای ویدیویی و پلتفرمهای رسانه اجتماعی باشد. فعالیت از راه دور، حاکمیت غیرمتمرکز و هویت دیجیتال، تنها برخی از ویژگیهای بالقوهایست که متاورس میتواند از آنها پشتیبانی کند. این نوآوری همچنین میتواند از طریق هدستها و عینکهای واقعیت مجازی چند بعدیتر شود. بنابراین کاربران میتوانند به صورت فیزیکی در این دنیا قدم بزنند و به کشف و شهود فضاهای سه بعدی بپردازند.
عالیه عالییییی